30 شىلدە, 13:51 835 0 جاڭالىقتار باقىتبەك قادىر

باقىتگۇل عيباداتقىزى: جۋرناليستەردىڭ ارقاسىندا جانايقايىم "جوعارى جاققا" جەتتى

گازەتىمىزدىڭ 2020 جىلعى 28 ما­مىرداعى №21 سانىندا «مۇگەدەك­تىگىن دالەلدەي الماي ءجۇر» دەگەن تا­قىرىپپەن ماقالا جاريالانعان بو­لاتىن.  وندا موڭعوليادان كوشىپ كەل­گەن قانداسىمىز باقىتگۇل عيبا­دات­قىزىنىڭ باسىنداعى تۇرمىس تاۋقى­مەتى، پاتەردەن-پاتەرگە كوشىپ ءجۇرىپ جۇقپالى دەرتكە شالدىققانى، دەرتىنە باي­لانىستى مۇگەدەكتىگى ءۇشىن بەرىلە­تىن الەۋمەتتىك تولەمدى دە الا الماي اۋرە-سارساڭعا تۇسكەنى جايلى جازعان ەدىك. گازەت قوزعاعان ماسەلەنى اياقسىز قالدىرماي، باقىلاۋدا ۇستاپ وتى­راتىن بۇلجىماس داعدىمىز بار ەكەنى وقىر­مانعا ءمالىم. بۇل ماقالا گازەت بەتىنە شىققاننان كەيىن بىردەن الما­تى وبلىسىنا قاراستى ءتيىستى ورىن­دارعا گازەت اتىنان حات جولدادىق.

قانداسىمىزدىڭ ماسەلەسى وڭ شەشىمىن تاۋىپ جاتقا­نى تۋرالى باقىتگۇل عيباداتقى­زىنىڭ ءوز اۋزىنان ەستىدىك.

– سابىرمەن كۇتە بىلگەن ادام­عا ەڭ جاقسى نارسە بۇيىرا­دى دەگەن راس ەكەن. وسىدان ەكى اي بۇرىن، ءومىرىم باسقاشا، تۇڭعيىق­قا باتىپ بارا جاتقانداي اۋىر حال­دە بولدى. بىرىنشىدەن جالعىز باستى، اۋرۋشاڭ ءۇش قىزدىڭ انا­سى ەدىم. تۋبەركۋلەزدىڭ ەڭ اۋىر تۇرىمەن اۋىرىپ، ءبىر وكپەدەن ايى­رىلىپ، جۇمىس ىستەۋدى ايت­پاعاندا، ءجۇرىپ-تۇرۋىم مۇڭ ەدى. اۋرۋحانادا ءبىر جىل جاتىپ شىق­قان مەندە، قايدان كىرىس بول­سىن؟ تۋعان-تۋىس، جاقىنىڭنان ەش قايىر جوق، ولاردىڭ  ماعان ءبو­لىپ بەرەرى بولمادى. جەرگىلىكتى اكىمشىلىكتەن دە قايىر بولمادى.  سونىمەن، تاعدىر مەنى اياماي سىنادى. مەن ءار سۇرىنگەن سايىن قايتا تۇرۋعا تالپىندىم. سەبەبى قىزدارىم تىم كىشكەنتاي، مەن ولاردى قاتال تاعدىرعا تاستاعىم كەلمەدى. وكپەسى جوق، مۇگەدەك بولسام دا مىنا قيىندىقتارمەن كۇرەسەمىن دەپ شەشتىم. مەن ءوز قۇقىعىمدى قانشا قورعاسام دا، ماعان تيەسىلى مۇگەدەكتىك بەرىل­مەدى. بالالارىم ءۇشىن الۋعا ءتيىس جاردەماقى دا تيمەدى. جۇمىسقا ەشكىم الا قويمادى. سەبەبى ماڭ­دايىم­دا تايعا تاڭبا باسقانداي اۋرۋ ەكەنىم كورىنىپ تۇر. مەشىت جاعالاپ، قايىر سۇراۋعا ارىم ءجى­بەرمەدى. مەن زايىرلى مەملە­كەتتە تۇرىپ، نە ءۇشىن قايىرشى­نىڭ كۇنىن كەشۋىم كەرەك؟ قاتتى جالعىزسىرادىم. بارماعان جەرىم قالمادى، قاقپاعان ەسىگىم جوق. مەملەكەتتىك الەۋمەتتىك سا­راپتاما ءبولىمى مەنى كورسە، جاۋ كورگەندەي، ءار بارعان سايىن مە­نىڭ قۇجاتتارىمدى قاراماي، دۇرىس شەشىم شىعارمادى. ءار كەز كورسەتكەن مىنەزدەرى ەڭسەمدى باسا بەردى. وسىدان كەيىن مەنىڭ ءبىر ءوزىمنىڭ شامام جەتپەيتىنىن ءتۇ­سىندىم. ءۇمىتىم ءۇزىلىپ، قولدى ءبىر سىلتەپ، بارىنەن باز كەشۋگە شاق قال­دىم. وسى كەزدە ماعان ەلىمىز­دىڭ بىلىكتى جۋرناليستەرى قول ۇشىن سوزدى. مەنىڭ جاعدايىما بە­ي-جاي قاراماي، كوڭىل بولگەن حا­لىقارالىق تúrkistan گازەتىنە العىسىمدى بىلدىرەمىن. سونداي-اق Qazaqstan dauiri باسىلىمى جانە باسقا دا اقپاراتتىق سايت­تاردىڭ جۋرناليستەرى مەنىڭ جانايقايىما قۇلاق اسقانىنا ءدان ريزامىن.

ال «31 ارناداعى» «كەل، تا­تۋلا­سايىق» باعدارلا­ما­سىنىڭ ءجۋرناليسى ايبەك نۇرقا­سىمۇلى حابارلاسىپ، «بىرگە كۇرە­سەيىك، تەك باعدارلاماعا كەلىڭىز­شى» دەگەندە مەن جىعىلعان ور­نىمنان قايتا تۇرعانداي بول­دىم. باعدارلاماعا شىققان سوڭ ماعان ۋاقىتشا باسپانا بەرىلدى.

وسى ۋاقىت ارالىعىندا حا­لىق تا مەنىڭ جاع­دايىم­نان حاباردار بولدى. قول­داۋ كورسەتتى. سودان جەكە قوردىڭ ءتورايىمى ەلميرا ەشنيازوۆا دەگەن حانىمنان مەن ءوزىم كومەك سۇراعان ەدىم. ول كىسى سولتۇستىك قا­زاقستاننان ءۇي الىپ بەرۋگە كە­لىستى، ۇيگە كەلىپ مەنىڭ جاع­دايىم­دى كورىپ، ينتەرنەتكە سا­لىپ، حالىقتان اقشا جينادى. 770 000 تەڭگە جينالعان كەزدە، مەن جارق ەتىپ «31-ارنادان» شى­عا قالدىم، سونىمەن بۇل كىسى ما­عان جينالعان اقشانى بەرۋدەن باس تارتتى. سەبەبى مەن سولتۇستىك­تەن ءۇي العانىممەن، ول جاقتىڭ قىسى قاتتى، ال مەنىڭ دەنساۋلى­عىم ونى كوتەرمەيتىنىن ايتتىم.

شىنىمدى ايتسام، كۇرە­سۋدەن شارشاپ، قاجىپ كەتتىم. جۋرناليستەردىڭ ارالا­سۋى­نىڭ ارقاسىندا بۇعان دەيىن جۇرە سويلەسىپ كەلگەن، جامبىل اۋدانى قارعالى اۋىلىنىڭ اكىم­شىلىگى جۇمىسقا شاقىردى.

الەۋمەتتىك جاردەماقىنى دا ءبىتىرىپ بەرەمىز دەگەن ۋادەلەرىن الدىق. كۇتپەگەن جەر­دەن، ماعان ۇيالى تەلەفونىما مۇگەدەكتىك تاعايىندالدى دەگەن حابارلاما كەلدى. زاڭدى قۇقىعىم قورعالعانىنا قۋاندىم. تالاي­دان بەرى شەشىمىن تاپپاي جۇرگەن ەڭ باستى ماسەلە ءبىر جارىم ايدا شەشىلدى. جەكە كاسىپكەر ءارى ءتۇرلى كاسىپپەن اينالىساتىن اتىمتاي جومارت جانات التىنعادىسۇلى ماعان ەكى بولمەلى پاتەردىڭ كىل­تىن سىيلادى. بۇل شىنىمەن ءتۇسى­مە كىرمەگەن جاعداي.  العىسىم شەكسىز ول كىسىگە. جاقىندارىم ءىس­تەي الماعان جاقسىلىقتى جا­سادى. مەنى جانە قىزدارىمدى باسپانالى ەتىپ، توبەمىزدى كوككە جەتكىزدى. پاتەردەن-پاتەرگە كوشىپ قينالعان اۋىر كۇندەر ارتتا قالدى. ونىڭ ۇستىنە قۇرت اۋ­رۋىنا بولا، جۇرت مەنەن قورقىپ، قانشا پاتەردەن قۋىپ شىق­تى. مەنىمەن كەيبىر ادامدار ارا­لاسۋدان قالدى. مەن اۋرۋدى سۇراپ العام جوق، اللانىڭ سى­ناعى. ەڭ باستى ۋايىمىم، با­سىمىزدا باسپانامىزدىڭ جوعى ەدى، مەن ولسەم بالالارىم قاڭ­عىپ دالادا قالا ما دەگەن وي مەنى قاتتى قينادى.

ءومىردىڭ توسىن سىيى مۇ­نىمەن بىتپەدى، ءبىر كەز­دەرى تۇرمىستىڭ قيىنشىلىق­تارى­­مەن اجىراسىپ كەتكەن جول­داسىممەن قايتا تابىسۋعا ءمۇم­كىندىك تۋدى. بالالارىم ءبىر كەز­دەرى قول ۇزگەن اكەلەرىمەن تا­بىستى. وتباسىم تولىققاندى بول­دى. مۇنىڭ بارلىعى ءوز ءىسىنىڭ شەبەرى، ءار تاعدىرعا ەرەكشە جاۋاپكەرشىلىكپەن قاراي بىلەتىن جاناشىر بىلىكتى جۋرناليستەردىڭ ادال ەڭبەگىنىڭ ارقاسى.

توقسان اۋىز ءسوزدىڭ تو­بىقتاي ءتۇيىنىن ايتار بو­ل­سام، قاراپايىم حالىقتى دەن­ساۋلىق سالاسى بولسىن، اكىم­دىكتەگىلەر بولسىن، ءبىلىم سالاسى بولسىن سەرگەلدەڭگە سالىپ، ارلى-بەرلى سابىلتقاندى قويمايىن­شا، قاراپايىم حالىق قۇقىعىن قورعاي المايدى. كادىمگىدەي شار­شاپ، وزدەرىنە تيەسىلى كومەك­تى دە الۋدان باس تارتىپ، قولدى ءبىر سىلتەپ، بارىنەن كۇدەر ۇزەدى. مىنە، وزدەرىڭىز كۋاسىزدەر، مەن توق­تامادىم، قانشاما كەدەرگىگە قاراماستان، جالعان نامىستى جيىپ قويىپ، ءوز قۇقىعىم ءۇشىن سوڭىنا دەيىن كۇرەستىم. سوڭعى ءۇمىت ايالداماسى مەن ءۇشىن ءتور­تىنشى بيلىك وكىلدەرى بولدى.

سوڭعى جاڭالىقتار